Thursday, July 31, 2014

ప్రశాంతం

ఆటుపోట్లకి జంకని జీవితాన్ని కావాలని కోరితే
ఆలోచనల అఘాధంలోకి తొంగి చూడబోకన్నది

సూర్యకిరణాల నుండి ఒక తంతిలాగి చుట్టబోతే
సంధ్యా సమయం దాటి కారుచీకటే కమ్మేసింది

గడచిన కాలం స్మృతుల్లో మాధుర్యం వెతగబోతే
అలజడి అలే మోముపై ముడతై అగుపించింది

పైపైన సాగరం ప్రశాంతంగా ఉందని సంబరపడితే
లోపలదాగిన తూఫాను అలై ఎగసి ముంచేసింది

ముందున్న సంబరమే మురిపించి నవ్వించబోతే
ముందరి కాళ్ళకడ్డై విధివక్రించి విరగబడి నవ్వింది

Tuesday, June 17, 2014

ఒక సంచారి

నేనెప్పుడూ ఓటమిని కౌగిలించుకున్న ఒంటరిని

కలల ఎరల వలల ఉచ్చులో చిక్కిన బాటసారిని

రాగం ద్వేషం స్వార్థ మత్తు వ్యసనాలకి బానిసని

నైతికపతనమై అంబరమంటని నిస్సహాయుడిని

ఎత్తులకు కుయ్యెత్తులు వేయలేని అయోగ్యుడిని

మాటల బాణాలు సంధించలేని సమరయోధుడిని

మనసుండి కూడా ప్రేమించలేని భగ్నప్రేమికుడిని

ఇన్ని వైఫల్యాల వైకల్యమున్న నిండైన విగ్రహాన్ని

అయినా చెక్కుచెదరక సాగిపోతున్న ఒక సంచారిని

Saturday, May 17, 2014

ఆమెతో నేను

ఆమె నవ్వితే ముత్యాలు రాలునంట
నవ్వించి నడమంత్రపు సంపన్నుడినౌతా

ఆమె కంటి ఊసులు కవితాగానాలంట
కనులతో కనులు కలిపి ఊసులాడుతా

ఆమె  మోము అద్దానికి ప్రతిరూపమంట
మనసుని అలంకరించి ఎదురు నిలబడతా

ఆమె పెన్నిధి చలువ కలువ కౌగిళ్ళంట
మండేగుండెను ఆర్పమని దాసోహమౌతా

ఆమె నడక జాలువారే జలపాతమంట
కలసిరానికాలం ఆమె అడుగులో అడుగౌతా

ఆమెతో జీవితం అందమైన ఊహలసౌధమంట
నిజమంటే కనులు తెరచి కలగంటూ కైవసమౌతా

Saturday, April 5, 2014

ప్రేమసాక్షి

 
పొగత్రాగితే పోతుందా వేదనంటావు

సిగరెట్టు కాలిస్తే తీరేనా భాధంటావు

మదిలో రూపాన్ని కాలుస్తున్నాను

పొగతో నా పోకడే మార్చుకుంటాను

మందే మనుగడగా మలచబోతాను

గుండెండితే గొంతు దప్పిక తీర్చాను

మత్తులో నన్నని నిన్ను తలచాను

నిన్ను మరువని నా గుండెలవిసేను

మద్యం మరిపించలేదని మురిసేవు

నా ప్రేమకి ఇదే సాక్ష్యమని అంటావు

Wednesday, February 19, 2014

ఇదే పరమార్ధమా?

మట్టితో బొమ్మను చేసి 

కలలతో అదృష్టాన్ని రాసి

నూలుపోగుతో బంధాన్ని వేసి

అందించే అనురాగానికి గిరి గీసి

బ్రతుకుకి స్వార్థపు రంగుని పూసి

సాగించే పయనం పేరే జీవించడమా

మనిషి పుట్టుకకు ఇదే పరమార్ధమా?

Saturday, December 14, 2013

గుర్తున్నాయి


గుర్తున్నాయి నీవులేక గడిచిన నిన్నమొన్నలు

ఓడినపోయిన ఓటములు, గెలిచిన విజయాలు!

గుర్తున్నాయి నీతోగడిపిన కొన్ని అపూర్వక్షణాలు

వచ్చిపోయిన వసంతాలు నీవులేని ఎండమావులు!

గుర్తున్నాయి నీవు ఆప్యాయంగా తాకిన స్పర్శలు

చలిలో ఊపిరిపోసుకున్న వేడిఉఛ్ఛ్వాస నిఛ్ఛ్వాశలు!

గుర్తున్నాయి నా తడారిన పెదాలపై నీ తీపిసంతకాలు

కనులతో కనులుకలిపి భావాలను వెతికిన నీ లోతట్లు!

గుర్తున్నాయి అన్ని నీవు లేనపటి ఈ క్షణాలు తప్ప....

Sunday, November 10, 2013

పొమ్మంది

చదవడం రాయడం నేర్చి చాన్నాళ్ళైంది
మనసు నొప్పించక మాట్లడ్డమే రాకుంది

అనురాగ అల్లికల బాల్యపుస్తకం బాగుంది
లోకజ్ఞానాన్ని చదవడమే ఇంకా నేర్వకుంది

ఆదర్శాలని గమ్యాన్ని పోసిస్తూనే పెరిగింది
నలుగితోపాటు గంతలుకట్టుకుని నడవనంది

గాయపడ్డ హృదయం లోకాన్ని వెలివేసింది
అనామకంగా చావడానికైన సిధ్ధమే అనంది

నటించడం నేర్చుకుందామంటే తెలియకుంది
లోకానికి అర్థమయ్యే తాహతేలేదు పొమ్మంది