ఎలా జీవించను

నేను అక్కడ ఉంటే నన్ను ఇక్కడ వెతక్కు
చెల్లాచెదురై చిందిన అదృష్టాన్ని పోగుపెట్టకు
కొత్తప్రేమ కధను ఉల్లాసంగా ఎలా లిఖించను
వ్యధసిరాకలంతో హాస్యాన్ని ఏం పండించను
గుండె ఇక్కడుండి ఎక్కడో ఎగసిపడుతుంటే
శ్వాస ఆడుతూ జీవించి మరణించి నేనుంటే
జీవితాన్నే శిక్షగాఇచ్చి విధివ్రాతని వెక్కిరించకు
అందమైన జీవితముందని ఆశను కలిగించకు

"DAD"

నాకేం

ఆమె నా ఆలోచన.......ఎవరి ఆలోచల్లో ఆమె ఉంటే నాకేం
ఆమె నా మొదటి చివరి ప్రేమ కావ్యం ఎవరు జపిస్తే నాకేం
ఆమె నా కంటి కనుపాప ఎందరి కళ్ళుపడితే మాత్రం నాకేం
ఆమె నా ప్రతిబింబాన్నిచూపే అద్దం ఎవరో మోహిస్తే నాకేం
ఆమె నా జీవితాశయ గమ్యం ఎందరికో ఆదర్శమైతే నాకేం
ఆమె కేవలం నాకుమాత్రమే సొంతం ఎవరు కావాలంటే నాకేం
ఆమె నా కొనఊపిరైతే చాలు.....నా జీవితం అంతమైనా నాకేం

ఏమిటో?

నీవు రావు నేనుండలేను
దారి మళ్ళిందో గమ్యమిదికాదో?

కళ్ళుమూసి ముఖం చిట్లిస్తావు
ప్రశ్నలంటే చాలా బెదురు నీకు!!!
వెలుగుని చూసి కళ్ళుమూస్తావు
చీకటి అంటే అతి ప్రియం నీకు!!!

ఆమె తలపులతో మరణించను
ఎవరిని తలుస్తూ తపిస్తున్నానో!!!
మరణించి కూడా నే జీవిస్తాను
అనుక్షణం ఆమె తలంపులలో!!!

నీవడిగావు

జీవితం ఏమిటని నీవడిగావు?
నీవు లేనిది జీవితమే లేదని!
భాధేమని మరల ప్రశ్నించావు?
నాతో నీవులేని జీవితమే అదని!
ప్రేమంటే ఏమిటని నీవడగావు?
నాలో నీపై ఉన్నదంతా అదేనని!
దైవం అంటే ఏమిటని అడిగావు?
నేను కొలిచే ప్రేమదేవతవే నీవని!
ప్రేమించావెందుకని ప్రశ్నించావు?
నేనన్నాను అది నాక్కూడా తెలీదని!
ఎందుకింత తపన నేనంటే అన్నావు?
తెలిపా నేరం నాదికాదు నామనసుదని!

జిజ్ఞాస...

చదవడం వ్రాయడం నేర్చుకున్నా
అక్షరాలతో  ఊసులే అల్లుతున్నా
అయినా మనసెందుకో వికశించదు
సరైన గమ్యం ఏదో నాకు తెలియదు
భావ వ్యక్తీకరణకు సాధనాలు తెలీవు
ప్రణాలికతో పదాలు పేర్చినా అమరవు
ఇది నా అవగాహనా లోపమనుకుంటా
అందుకే పదేపదే నన్ను నే తిట్టుకుంటా
నేర్వాలన్న జిజ్ఞాసతో మళ్ళీ ప్రయత్నిస్తా
మెప్పించే కవితని ఎప్పటికైనా నే లిఖిస్తా!

నీవు రావా!

చెక్కిలి నిమిరిన చేతులే
శూన్యంలోకి తోసేసాయి
కరుణ చూపిన నయనాలే
అగ్ని కణాలై వర్షించాయి
నవ్వులు చిందిన అధరాలే
మౌనంగా బంధించేసాయి
గడిపిన మధుర క్షణాలే
స్మృతులై వేధిస్తున్నాయి
చెలిమి నీడలు నన్నంటి
నీకై ఎదురు చూస్తున్నాయి