నీవడిగావు

జీవితం ఏమిటని నీవడిగావు?
నీవు లేనిది జీవితమే లేదని!
భాధేమని మరల ప్రశ్నించావు?
నాతో నీవులేని జీవితమే అదని!
ప్రేమంటే ఏమిటని నీవడగావు?
నాలో నీపై ఉన్నదంతా అదేనని!
దైవం అంటే ఏమిటని అడిగావు?
నేను కొలిచే ప్రేమదేవతవే నీవని!
ప్రేమించావెందుకని ప్రశ్నించావు?
నేనన్నాను అది నాక్కూడా తెలీదని!
ఎందుకింత తపన నేనంటే అన్నావు?
తెలిపా నేరం నాదికాదు నామనసుదని!

జిజ్ఞాస...

చదవడం వ్రాయడం నేర్చుకున్నా
అక్షరాలతో  ఊసులే అల్లుతున్నా
అయినా మనసెందుకో వికశించదు
సరైన గమ్యం ఏదో నాకు తెలియదు
భావ వ్యక్తీకరణకు సాధనాలు తెలీవు
ప్రణాలికతో పదాలు పేర్చినా అమరవు
ఇది నా అవగాహనా లోపమనుకుంటా
అందుకే పదేపదే నన్ను నే తిట్టుకుంటా
నేర్వాలన్న జిజ్ఞాసతో మళ్ళీ ప్రయత్నిస్తా
మెప్పించే కవితని ఎప్పటికైనా నే లిఖిస్తా!

నీవు రావా!

చెక్కిలి నిమిరిన చేతులే
శూన్యంలోకి తోసేసాయి
కరుణ చూపిన నయనాలే
అగ్ని కణాలై వర్షించాయి
నవ్వులు చిందిన అధరాలే
మౌనంగా బంధించేసాయి
గడిపిన మధుర క్షణాలే
స్మృతులై వేధిస్తున్నాయి
చెలిమి నీడలు నన్నంటి
నీకై ఎదురు చూస్తున్నాయి

దూరం

దూరాల భారం మనకి అడ్డంకి కాదు
మనోఊసులకు దూరమర్మమే లేదు
నీ ప్రేమ వ్యసనానికి నేను బానిసను
అందుకే నలుగురిలో ఒంటరినైనాను

దూరాన్న ఉండి నా ఎదకి దగ్గరైనావు
ఇలా ఎలా నా ఎదని దోచేయగలిగావు
ఏ మంత్రమేసి నన్ను మాయ చేసావో
నేను నేనుగా కాక నీకు సొంతమైనాను

దూరమైనానని నా ప్రేమను కాదనకు
నాస్వఛ్ఛమైన ప్రేమని నీవు మరువకు
అనురాగాన్ని ఆకతాయి అల్లరనుకోకు
కలనైనా నన్ను వదిలేసి వెళ్ళిపోకు....

అంతా భ్రాంతి

నేను ఆలోచిస్తున్నది అంతా భ్రాంతియేనా!
నా బుర్ర ఒక అంతుచిక్కని ప్రశ్నల ఖజాన
భగవంతుడొక్కడే రూపాలు అనేకమెందుకు
మానవులంతా ఒకటైతే ఈ జాతిబేధాలెందుకు
నాదన్న స్వార్థముంటే ప్రగతిని సాధించగలమా
మనమంతా నేను నుండి మేముగా మారలేమా
పుట్టి పెరిగి పోయే ఈ మూడ్నాళ్ళ ముచ్చటలో
మధ్యలో పెరగడంపైనే మనకి ప్రాముఖ్యతెందుకో!
చివరికి మనం మోసుకెళ్ళేదంతా శూన్యమైయితే
నాది నాది అంటూ ఈ తగని పోరాటం ఎందుకంట
లేనోడు లేకేడిస్తే ఉన్నోడికింకా కావాలని ఉరుకులాట
ఈ ప్రాకులాటలో సుఖాన్ని మరచి దుఃఖానికి చేరువై
జీవితాన్నిసాగిస్తూ దుఃఖంలో సుఖానికై వెదుకులాట!!!

ఎవరికేం....

కవికి తెలుసు అక్షరంలోని భావం
చదివే వారికేం....
మనసున్నోనికెరుక మానవత్వమేంటో
మృగానికేం....
తాగుబోతుకెరుక మత్తులో గమ్మత్తు
తాగించే వాడికేం....
కలసి విడిపోతే తెలుస్తుంది బంధమేంటో
ఒంటరివాడికేం....
సంపాదించేవాడికెరుక సొమ్ము విలువ
ఖర్చుచేసే వారికేం....
నమ్మేవారికెరుక నమ్మకమంటే ఏమిటో
మోసగాడికేం....
కఠినంగా శిక్షిస్తే తెలుస్తుంది న్యాయమేంటో

శిక్షపడని వాడికేం....

నీవుంటే

నిన్నుగాంచిన నామనసు అంది
రంగుల లోకం నా కళ్ళల్లోనే ఉంది
పరిమళమై గిలిగింత పెడుతున్నావు
ప్రేమగీతమై నన్ను అలరిస్తున్నావు
నిరీక్షణ ఫలించి కల నిజమైనట్లుంది
అంతలోనే నిజమో కాదో అనిపిస్తుంది
గుండెలో సవ్వడిలా ప్రతిధ్వనిస్తున్నావు
వెలుగు రేకై చీకటిలో కనబడుతున్నావు
నాతో ఉంటే నీవు ప్రేమకావ్యమే వస్తుంది
కాదంటే మరణించి మరల జీవించాలనుంది.